نویسنده: مجتبی اردمه

گلیسیرین مایعی است که به خوبی در آب و الکل حل می‏شود، بی رنگ، بی بو، جاذب آب (رطوبت) چسبناک و لزج با طعم شیرین است. از لحاظ شیمیایی یک الکل است و می‏بایستی به نام گلیسرول خوانده شود ولی نام متعارف و تجارتی آن گلیسیرین است. گلیسیرین در صنایع غذایی، داروئی، بهداشتی و زیبایی کاربردا دارد. چون خاصیت نم‏گیری دارد و در قید محصولاتی چون تنباکو، پوشش شیرینی در قنادی، کرم پوست و خمیر دندان کاربرد دارد. در پزشکی به عنوان ملین و به علت نرم کنندگی در محصولات زیبایی به کار می‏رود. یکی از مصارف عمده آن در تولید نیتروگلیسیرین و دینامیت می‏باشد. گلیسیرین در حالت عادی خاصیت سمی ندارد. گلیسیرین هر گاه با مواد اکسیدکننده قوی مثل پرمنگنات پتاسیم یا کلرات پتاسیم برخورد کند قابل انفجار می‏شود. در هنگام کار بار گلیسیرین باید مراقب بود تا سطح زمین و پله‏ها در اثر ریخته شدن آن چرب نگردند. ترکیبات این ماده نظیر گلیسیرین دی استات یا اسید گلیسروفسفریک در تماسهای پوستی باعث قرمزی و تورم پوست می‏شوند. مواجهه با ترکیباتی چون گلیسیرین مونو استشارات یا گلیسیرین‏تری استات خطرات عمده‏ای ایجاد نمی‏کند.